Ζαχαριάδης: Είναι τρέλα να επιμένει η κυβέρνηση σε αυτή την άδικη και υφεσιακή πολιτική

Η ελληνική κυβέρνηση δείχνει να έχει αποδεχθεί τη μοιρολατρική θέση της «μικράς, πτωχής, τιμίας και αδυνάμου Ελλάδος», στο περιθώριο των ευρωπαϊκών εξελίξεων – Η κυβέρνηση δείχνει αδυναμία να παρακολουθήσει και επιχειρησιακά και χρονικά τις τουρκικές προκλήσεις και επιδιώξεις

«Το να υποστηρίζεις ότι θα συνεχίσεις το πρόγραμμα του άγριου και μονόπλευρου νεοφιλελευθερισμού όταν έχεις μπροστά σου μια βαθιά ύφεση είναι μια ιστορία κοινωνικής και οικονομικής τρέλας» τονίζει στην «Αυγή» ο Κώστας Ζαχαριάδης σχολιάζοντας την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης.

Ο βουλευτής Βόρειου Τομέα Αθηνών του ΣΥΡΙΖΑ «κρατά μικρό καλάθι» για την έκβαση των διαπραγματεύσεων σε επίπεδο Ε.Ε. για το ταμείο ανάκαμψης, ενώ εκφράζει τον προβληματισμό του για την «παντελή» απουσία της Ελλάδας από αυτές.

Όσον αφορά την όξυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, ο Κ. Ζαχαριάδης παρατηρεί ότι «ήρθε η ώρα ο κ. Μητσοτάκης να ξεφύγει από τους Μακεδονομάχους, τους Μεγαλέξανδρους και τους Βουκεφάλες και να αποφασίσει αν θέλει, κι αν χρειάζεται, ένα εσωτερικό μέτωπο στη βάση μιας minimum συμφωνίας όλων των προοδευτικών κομμάτων’». Παράλληλα, σχολιάζει ότι η εξέγερση στις ΗΠΑ λόγω της δολοφονίας του Τζ. Φλόιντ είναι «οικονομική, κοινωνική, πολιτισμική αντίδραση σε ένα μοντέλο που δείχνει να εξαντλεί τα όριά του».

Συνέντευξη στην ΑΥΓΗ και τον Κώστα Παπαγιάννη
Πώς σχολιάζετε τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης για τη στήριξη της οικονομίας λόγω της πανδημίας; Ποιες είναι οι βασικές διαφορές με τις πολιτικές που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Χάθηκε πολύτιμος χρόνος και κάθε μέρα που περνάει μεγαλώνουν η ύφεση, η ανεργία και η ανασφάλεια. Αντί η κυβέρνηση να ακολουθήσει μια πολιτική γενναίας στήριξης της οικονομίας, αρκείται σε επικοινωνιακά σόου, δίνοντας παχυλά ποσά σε ΜΜΕ για να στηθεί η «εποποιία Μητσοτάκη». Οι εργαζόμενοι βρίσκονται στο καναβάτσο, το πρόγραμμα «Συν-Εργασία» απελευθερώνει τις απολύσεις, τη στιγμή που μικρομεσαίοι επιχειρηματίες στενάζουν με το «πάγωμα» της αγοράς. Ο κλάδος του τουρισμού, από τον οποίο στηρίζεται ένα μεγάλο μέρους του ΑΕΠ μας, έχει αφεθεί στην τύχη του, ενώ εσχάτως προωθείται η ιδιωτικοποίηση ενός πολύτιμου αγαθού, του νερού.

Το να υποστηρίζεις ότι θα συνεχίσεις το πρόγραμμά σου, του 2019, αυτό του άγριου και μονόπλευρου νεοφιλελευθερισμού, όταν έχεις μπροστά σου να αντιμετωπίσεις μια βαθιά ύφεση, είναι μια ιστορία κοινωνικής και οικονομικής τρέλας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, αντίθετα, πρότεινε ένα απόλυτα στοχευμένο, εμπροσθοβαρές πρόγραμμα για τη χρηματοδότηση και τόνωση της οικονομίας, ένα πρόγραμμα που ενισχύει τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων, ενισχύει και θωρακίζει τα εργασιακά δικαιώματα, δίνει απαντήσεις στα αδιέξοδα των επαγγελματικών κλάδων και στις συνέπειες που άφησε πίσω της η καραντίνα και η πανδημία.

Πώς είδατε την όλη αντίδραση της Ε.Ε. στην κρίση που προκάλεσε η πανδημία; Ποια είναι η γνώμη σας για τις τελευταίες αποφάσεις σχετικά με τις πολιτικές στήριξης των ευρωπαϊκών οικονομιών;

Κανείς, προφανώς ούτε κι εγώ, δεν είναι ευχαριστημένος από τον τρόπο που για άλλη μία φορά αντέδρασε και σε αυτήν την κρίση η Ε.Ε.. Πρωτοφανής έλλειψη αλληλεγγύης στις χώρες που δοκιμάζονταν, οχύρωση ακόμα και των μεγάλων κρατών μονομερώς πίσω από τα στενά εθνικά τους συμφέροντα, φοβικές και ανεπαρκείς προτάσεις, με το βλέμμα στραμμένο στο μικρότερο πολιτικό κόστος. Τέτοιες είναι οι αποφάσεις για τον ESM και τη συμμετοχή των κρατών, που στην πραγματικότητα βάζουνε νέα μικρά Μνημόνια από την «πίσω πόρτα» της βοήθειας.

Στη συνέχεια, υπήρξαν θετικά μηνύματα, που μένει όμως να γίνουν σχέδιο, δράσεις και πράξεις. Είναι θετική η πρόταση του γαλλογερμανικού άξονα και η υιοθέτησή της από την Κομισιόν για το ταμείο ανάκαμψης. Εκείνο που με προβληματίζει είναι ότι, όσο περνάνε οι μέρες και ξεδιπλώνονται οι διαπραγματεύσεις, υπάρχουν κράτη-μέλη που πιέζουν για σκλήρυνση των όρων χρηματοδότησης, ειδικά για τις πιο αδύναμες οικονομίες, όπως η ελληνική.

Οπότε να κρατάμε μικρό καλάθι, αντίθετα με την κυβέρνηση, που έχει προβεί σε πανηγυρισμούς χωρίς να γνωρίζει ούτε η ίδια γιατί πανηγυρίζει. Και επίσης, με προβληματίζει ακόμα περισσότερο το ότι η Ελλάδα απουσιάζει παντελώς από αυτή τη σημαντική, την κορυφαία διαπραγμάτευση, που θα καθορίσει το οικονομικό περιβάλλον της Ευρώπης για τα επόμενα επτά με οκτώ χρόνια. Η ελληνική κυβέρνηση δείχνει με τον τρόπο της να έχει αποδεχθεί τη μοιρολατρική θέση της «μικράς, πτωχής, τιμίας και αδυνάμου Ελλάδος», στο περιθώριο της Ευρώπης και των ευρωπαϊκών εξελίξεων.

Η όξυνση των σχέσεων με την Τουρκία δείχνει να μην υποχωρεί. Ποια είναι η εκτίμησή σας για την αντίδραση της κυβέρνησης;

Ανησυχώ βαθύτατα. Η κυβέρνηση δείχνει αδυναμία να παρακολουθήσει και επιχειρησιακά και χρονικά τις τουρκικές προκλήσεις και επιδιώξεις. Καλύπτεται πίσω από ανούσιες αναλύσεις, σε μια προσπάθεια να κρύψει το πρόβλημα κάτω από το χαλί. Δεν παίρνει κανενός είδους πρωτοβουλία ούτε διεθνοποιήσεως των θεμάτων μας ούτε δημιουργίας εσωτερικού πολιτικού μετώπου στην Ελλάδα.

Ήρθε η ώρα ο κ. Μητσοτάκης να ξεφύγει από τους Μακεδονομάχους, τους Μεγαλέξανδρους και τους Βουκεφάλες, και να μας πει αν θέλει, κι αν χρειάζεται, ένα εσωτερικό μέτωπο στη βάση μιας minimum συμφωνίας όλων των προοδευτικών κομμάτων.

Πρέπει από σήμερα να σχεδιάσουμε πραγματικές, κοινές απαντήσεις για την περίπτωση που η Τουρκία κάνει πράξη τις απειλές της και οφείλουμε επίσης, με κάθε υπευθυνότητα, να ενημερώσουμε και τον ελληνικό λαό.

Τι σηματοδοτούν οι διαμαρτυρίες για τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ στις ΗΠΑ, διαμαρτυρίες που έχουν πάρει χαρακτηριστικά εξέγερσης;

Σηματοδοτούν μια αντίδραση στη συσσωρευμένη και διαρκή αδικία που εμπεριέχεται στον ίδιο τον τρόπο που οργανώθηκε η κοινωνία και η οικονομία στην Αμερική και η οποία, για να μην ξεχνιόμαστε, αποτέλεσε και αποτελεί το κυρίαρχο, οικονομικό τουλάχιστον, μοντέλο σχεδόν για ολόκληρο τον κόσμο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, πάντα με την ευρωπαϊκή του εξαίρεση.

Είναι οικονομική, κοινωνική, πολιτισμική αντίδραση σε ένα μοντέλο που δείχνει να εξαντλεί τα όριά του και φτάνει να εκπροσωπείται από τον Ντόναλντ Τραμπ.

Και εδώ είναι οι μεγάλες ευθύνες των προοδευτικών κομμάτων σε όλον τον κόσμο και βεβαίως στην Αμερική. Πρέπει να βρούμε νέες σύγχρονες απαντήσεις σε παλιές ερωτήσεις και προβλήματα, πρέπει να εκσυγχρονίσουμε κοινωνικούς και οικονομικούς θεσμούς.

Σχετικά Νέα