Ζοφερό για την ειρήνη το ξεκίνημα της δεκαετίας 2020

Το 2020 ανέτειλε δυσοίωνα για την ανθρωπότητα.

Από τη μια οι καταστροφικές πυρκαγιές στην Αυστραλία προειδοποιούν για τον αφανισμό κάθε ζωής στον πλανήτη, αν ο κάθε άνθρωπος δεν αλλάξει τρόπο σκέψης και προστατέψει την ανθρωπότητα από τα δικά της λάθη. Η Γη έχει επιβιώσει από τους αφανισμούς πολλών ειδών, αλλά ο άνθρωπος θα είναι το πρώτο είδος του πλανήτη, που κυριολεκτικά αυτοκτόνησε.

Από την άλλη η -με εντολή του προέδρου Τραμπ- δολοφονία του Qassem Suleimani αξιωματούχου του Ιράν (μια χώρα με την οποία οι ΗΠΑ δεν βρίσκονται σε πόλεμο) στο έδαφος του Ιράκ (μια χώρα στην οποία οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους παράνομα επετέθησαν το 2003) υπογραμμίζει για πρώτη φορά τόσο έντονα τον κίνδυνο χρήσης πυρηνικών όχι πια από ανώνυμους χάκερ ή τρομοκράτες, αλλά από τον ίδιο πρόεδρο, που ήδη τα επισείει επανειλημμένα σαν απειλή, την ώρα που και στη Κορέα παγώνει ήδη η πρόσφατη Συμφωνία και επανέρχονται τα πυρηνικά σενάρια.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στην ίδια περιοχή, η κρίση για το Κασμίρ, απειλεί ξανά με πυρηνικό πόλεμο ανάμεσα σε Ινδία και Πακιστάν, ο οποίος -σύμφωνα με μελέτη της IPPNW (Νόμπελ ειρήνης 1985)- εκτός από τα εκατομμύρια άμεσους θανάτους μπορεί να προκαλέσει λόγω κλιματικής αλλαγής παγκόσμιο λιμό με θύματα πάνω από 2 δισεκατομμύρια ανθρώπους ενώ κανείς πια δεν ασχολείται για τη συνεχιζόμενη τραγωδία στην Υεμένη.

Η ειρήνη είναι εύθραυστη παντού και η κατάσταση επιδεινώθηκε δραματικά από τη στιγμή που οι ΗΠΑ αποσύρθηκαν από την Συνθήκη Intermediate-Range Nuclear Forces (INF) treaty, μια συνθήκη του 1988 ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Σοβιετική Ένωση, που είχε επιτύχει τον έλεγχο της κούρσας των πυρηνικών όπλων που είχαν αποκτηθεί κατά τον Ψυχρό πόλεμο. Ο πρόεδρος Τραμπ απέσυρε τις ΗΠΑ από τη Συνθήκη και η Ρωσία ακολούθησε. Έτσι είχε πληγεί η αξιοπιστία του Τραμπ, όταν καλούσε την Β. Κορέα να εγκαταλείψει τις πυρηνικές της βλέψεις και ήταν αναμενόμενο το πρόσφατο ναυάγιο της Κορεατικής Συνθήκης.

Το 2020 διαμορφώνει μια επικίνδυνη προοπτική και στην γειτονιά μας όπου το Ισραήλ παράνομα κατέχει πυρηνικά και εξακολουθεί να απειλεί ότι θα τα χρησιμοποιήσει κατά του Ιράν, και όπου ο Ερντογάν (που δήλωσε ότι επιθυμεί την κατοχή πυρηνικών και «φιλοξενεί» στο Ινσιρλικ αποθηκευμένα τα αμερικανικά πυρηνικά όπλα) επιτίθεται παράνομα στη Συρία, στέλνει στρατεύματα στη Λιβύη και κάνει γεωτρήσεις σε περιοχές που δεν του ανήκουν χωρίς ουσιαστική αντίδραση από τη διεθνή κοινότητα.
Κανείς δεν ξεχνά ότι η αντιπυρηνική Συμφωνία που επικαλούνται οι πυρηνικοκάτοχες χώρες ΝΡΤ και που δημιουργήθηκε και ισχύει χάρη στην κινητοποίηση των ενεργών πολιτών όπως η IPPNW, χρησιμοποιήθηκε από τις ΗΠΑ σαν (ψευδές όπως αποδείχθηκε) πρόσχημα πολέμου κατά του Ιράκ και έκτοτε γίνεται μοχλός πίεσης κατά καθεστώτων και κρατών που βαφτίζονται σαν άξονας του κακού από τους ισχυρότερους.
Επειδή δε μπορεί να ισχύουν δυο μέτρα για ένα πανανθρώπινο πρόβλημα επιβίωσης υιοθετήθηκε διαφορετική προσέγγιση.
Η Συμφωνία Πλήρους απαγόρευσης των πυρηνικών όπλων (Treaty on the Prohibition of Nuclear Weapons) που υπερψηφίστηκε πριν από δύο χρόνια στον ΟΗΕ και η οποία χάρισε στην ICAN το Νόμπελ ειρήνης επιβάλει σαφή πορεία για όλα τα κράτη που κατέχουν πυρηνικά για την καταστροφή τους με διεθνή επίβλεψη.
Τα πυρηνικά απειλούν όλη την ανθρωπότητα και είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για ν’ αφήσουμε την τύχη τους στα χέρια των λίγων.
Όλοι οι ηγέτες πρέπει να αναγνωρίσουν τη φύση των πυρηνικών όπλων για να προχωρήσουν σε μια νομικά κατοχυρωμένη προσπάθεια για πλήρη αποπυρηνικοποίηση. Δε μπορεί να βασιζόμαστε σε διμερείς συμφωνίες ανάμεσα σε ασταθείς ηγέτες. Διεθνείς και σαφείς νόμοι ίσοι για όλους πρέπει να εφαρμόζονται. Και αυτό πρέπει να ισχύει για όλους συμπεριλαμβανομένων των κκ Τραμπ και Ερντογάν.
Σε αυτό το ζοφερό παγκόσμιο σκηνικό για τη δεκαετία που μόλις ξεκίνησε μόνη προοπτική παραμένει η συνεχιζόμενη στον ΟΗΕ προσπάθεια για την υπογραφή και επικύρωση της Συμφωνίας πλήρους απαγόρευσης των πυρηνικών όπλων TPNW. Μέχρι σήμερα 80 κράτη μέλη την έχουν υπογράψει και 34 την έχουν επικυρώσει, Θα τεθεί σε ισχύ μόλις 50 χώρες την επικυρώσουν και αυτό θα είναι η ανατολή μιας ελπίδας για το μέλλον της ανθρωπότητας.

Μαρία Αρβανίτη Σωτηροπούλου

πρόεδρος του ελληνικού κλάδου της IPPNW
Αντιπρόσωπος της ICAN στην Ελλάδα

Σχετικά Νέα