Νίκος Φίλης: Χωρίς Μνημόνια και μπροστά στις εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει την ευκαιρία να «ξανασυστηθεί» στην κοινωνία

«Η προεκλογική τακτική της Αριστεράς πρέπει να εκφράζει τους πολίτες που, ενώ δικαίως φοβούνται την παλινόρθωση της Δεξιάς, ζητούν από την Αριστερά να είναι η παράταξη της ελπίδας και της εθνικής ανασυγκρότησης, ο φορέας του μέλλοντος και του παντοτινά νέου» επισημαίνει στην «Αυγή» ο Νίκος Φίλης σε σχέση με τις εκλογές της 7ης Ιουλίου.

Ο υποψήφιος βουλευτής Α’ Αθηνών του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην υπουργός Παιδείας σημειώνει ότι η εφαρμογή μνημονιακών μέτρων «θόλωσε» την εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ ως αριστερής δύναμης και η μάχη των εκλογών τού προσφέρει την δυνατότητα να «ξανασυστηθεί» στην κοινωνία κερδίζοντας όχι μόνο ψήφους, αλλά και τις συνειδήσεις των πολιτών.

Υπογραμμίζει ότι «η μείωση των φόρων στα πιο εύπορα στρώματα είναι σκληρή ταξική επιλογή της Ν.Δ., όπως και η τρύπα στα δημόσια οικονομικά είναι ηθελημένη, για να έχουν τη δικαιολογία να επιτεθούν στη συνέχεια στους πόρους του κοινωνικού κράτους», καθώς ο σκοπός του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι «η ενεργητική επιστροφή στο προσκήνιο των ολιγαρχών και των παραγόντων της παρασιτικής κρατικοδίαιτης κλεπτοκρατίας, μέσω της μεθοδευμένης ιδιωτικοποίησης προσοδοφόρων τομέων του κοινωνικού κράτους».

Ο Ν. Φίλης τονίζει ότι, αντίθετα, το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ προτείνει «στοχευμένη μείωση των φόρων για την ανακούφιση των χαμηλών και μεσαίων τάξεων, με τρόπο όμως που δεν θέτει σε διακινδύνευση τη δημοσιονομική σταθερότητα και τη λειτουργία του κοινωνικού κράτους». Σε σχέση με την οικονομική ανάπτυξη παρατηρεί ότι το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ «βασίζεται στην παραγωγική ανασυγκρότηση, στην καινοτομία, στην ενίσχυση της μεταποίησης και της τεχνολογικής ανάπτυξης, με σεβασμό στο περιβάλλον και με κατοχυρωμένα τα εργασιακά δικαιώματα», είναι δηλαδή, ένα πλαίσιο που μπορεί να σταματήσει το brain drain.

Συνέντευξη στον Κώστα Παπαγιάννη

* Πού πρέπει να δώσει έμφαση ο ΣΥΡΙΖΑ για να κερδίσει και πάλι την εμπιστοσύνη των πολιτών; Ποια «κενά» και υστερήσεις στην πολιτική του ανέδειξε το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών;

Στις ευρωεκλογές παρουσιάσαμε το κυβερνητικό έργο με το οποίο προσπαθήσαμε να συγκρατήσουμε την περαιτέρω διάλυση των λαϊκών και των μεσαίων τάξεων. Τώρα πρέπει να αναδείξουμε τη δική μας ολοκληρωμένη πρόταση για την ανάπτυξη, που αντιπαρατίθεται συνολικά με το νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα της Ν.Δ. Η πρόταση της Ν.Δ. καταλήγει σε έναν τύπο κοινωνίας όπου τα άτομα απροστάτευτα και εξουθενωμένα θα επιδίδονται σε έναν ανελέητο ανταγωνισμό χωρίς ίχνος κοινωνικής αλληλεγγύης και προστασίας. Σε ένα διαρκές “Survivor” μέσα σε μια κοινωνία που θα μοιάζει με ζούγκλα.

Η προεκλογική τακτική της Αριστεράς πρέπει να εκφράζει τους πολίτες που, ενώ δικαίως φοβούνται την παλινόρθωση της Δεξιάς, ζητούν από την Αριστερά να είναι η παράταξη της ελπίδας και της εθνικής ανασυγκρότησης, ο φορέας του μέλλοντος και του παντοτινά νέου. Ο ανιχνευτής των σύγχρονων προκλήσεων, όπως αυτές της κλιματικής αλλαγής, των παγκόσμιων μεταναστευτικών ροών, της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης, των τεράστιων μετασχηματισμών που ήδη συμβαίνουν στην παραγωγή και στην εργασία.

Με όπλο το σύνολο του κυβερνητικού μας έργου, αλλά και με τις αναγκαίες διορθώσεις στην τακτική μας, πρέπει να μιλήσουμε για την ανάπτυξη, για ένα πράσινο – οικολογικό κοινωνικό συμβόλαιο, για αξιοπρεπή απασχόληση, για μια οικονομία που θα παράγει υψηλής ποιότητας και προστιθέμενης αξίας προϊόντα, με σταθερή αύξηση της απασχόλησης και με στόχο οι εξαγωγές να φτάσουν στο 50% του ΑΕΠ το 2025.

Έχει σημασία στις εκλογές να τονίζουμε και το «ταυτοτικό» στοιχείο. Κατεβαίνουμε ως ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία δηλαδή σε συνεργασία με άλλες προοδευτικές δυνάμεις, αλλά η συνεργασία δεν εμποδίζει, αντίθετα επιβάλλει την προβολή της αριστερής ταυτότητας και φυσιογνωμίας του ΣΥΡΙΖΑ. Κι αυτό για δυο λόγους. Αφενός γιατί η Ν.Δ. δίνει και ιδεολογική μάχη εναρμονιζόμενη με τη συντηρητική μετατόπιση που συντελείται στις ευρωπαϊκές κοινωνίες.

Και αφετέρου γιατί η εξαναγκαστική εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών ήταν αναμενόμενο να θολώσει την εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ στην κοινωνία και τώρα που βγαίνουμε από τους μνημονιακούς καταναγκασμούς είναι μια ευκαιρία να «ξανασυστηθούμε». Ως η σύγχρονη Ριζοσπαστική Αριστερά, που στον γενετικό της κώδικα έχει τη συγκρότηση κοινωνικών και πολιτικών συμμαχιών για την αλλαγή της καθημερινότητας και του κράτους με έναν ορίζοντα ριζικού κοινωνικού μετασχηματισμού. Σε συνθήκες κρίσης, όταν μάλιστα συντελούνται μεγάλες εκλογικές μετατοπίσεις, μάχες όπως αυτή της 7ης Ιουλίου δεν είναι μόνο για να κερδίζουμε τις ψήφους, αλλά και τις συνειδήσεις των πολιτών. Με τον τρόπο αυτόν δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για τη συγκρότηση ενός μεγάλου και πολύμορφου προοδευτικού πολιτικού πόλου με καρδιά τον ΣΥΡΙΖΑ.

* Βασικό στοιχείο του προγράμματος της Ν.Δ. είναι η μείωση των φόρων. Ποιες είναι οι διαφορές μεταξύ του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ και αυτού της Ν.Δ. για το ζήτημα της φορολογίας;

Και το δικό μας πρόγραμμα προτείνει, πέραν των πρόσφατων φοροελαφρύνσεων, στοχευμένη μείωση των φόρων για την ανακούφιση των χαμηλών και μεσαίων τάξεων, με τρόπο όμως που δεν θέτει σε διακινδύνευση τη δημοσιονομική σταθερότητα και τη λειτουργία του κοινωνικού κράτους. Αντίθετα, η Ν.Δ. προτείνει μειώσεις φόρων και άλλες παροχές συνολικού ύψους 5,5 δισ. που υπερβαίνουν το δημοσιονομικό πλεόνασμα.

Σκεφτείτε ότι μόνο από τη μείωση στο 5% του φόρου στα μερίσματα (που σε πολλές περιπτώσεις, όπως λέγεται, είναι μέρισμα για τον «τεμπέλη») το κράτος θα χάσει σε μια τετραετία 200 εκατ., ενώ πάνω από 4 δισ. ευρώ υπολογίζονται οι απώλειες την ίδια περίοδο από τη μείωση στη φορολογία των επιχειρήσεων από το 29% στο 20% με το πρόσχημα -που δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ ιστορικά- ότι δήθεν αυτά τα ποσά θα κατευθυνθούν σε επενδύσεις.

Η μείωση των φόρων στα πιο εύπορα στρώματα είναι σκληρή ταξική επιλογή της Ν.Δ., όπως και η τρύπα στα δημόσια οικονομικά, είναι ηθελημένη, για να έχουν τη δικαιολογία να επιτεθούν στη συνέχεια στους πόρους του κοινωνικού κράτους. Αυτόν τον μηχανισμό οφείλουμε με συγκεκριμένο τρόπο να αποκαλύπτουμε. Γιατί, άραγε, το μέρισμα του «τεμπέλη» είναι σημαντικότερος παράγοντας για την οικονομική ανάπτυξη από τα σχολικά γεύματα π.χ., που πέραν της κοινωνικής τους διάστασης δίνουν δουλειά σε έναν ολόκληρο κόσμο και στις επιχειρήσεις εστίασης; Να πώς συναρθρώνεται μια κοινωνική δαπάνη με την οικονομία, και μάλιστα με πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα.

* Ο ΣΥΡΙΖΑ και η Ν.Δ. έχουν σχεδόν καθημερινή αντιπαράθεση για το «κρυφό» πρόγραμμα της Ν.Δ. Ποιες είναι πραγματικά οι προθέσεις της Ν.Δ., κατά την άποψή σας; Πώς μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να πείσει τους πολίτες γι’ αυτές;

Η Ν.Δ. επιδιώκει την ενεργητική επιστροφή στο προσκήνιο των ολιγαρχών και των παραγόντων της παρασιτικής κρατικοδίαιτης κλεπτοκρατίας μέσω της μεθοδευμένης ιδιωτικοποίησης προσοδοφόρων τομέων του κοινωνικού κράτους. Και ποιος είναι, πέραν της μείωσης των φόρων, ο μηχανισμός γι’ αυτή την επιδίωξη; Είναι το περίφημο 5 προς 1, δηλαδή, 5 φεύγουν κι 1 έρχεται στο Δημόσιο, αντί του 1 προς 1 που πέτυχε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Με βάση αυτό, την επόμενη τετραετία υπολογίζεται ότι θα αποχωρήσουν περίπου 40.000 δημόσιοι υπάλληλοι. Με το 5 προς 1, αν η Ν.Δ. γίνει κυβέρνηση, θα προσληφθούν το πολύ 8.000, κυρίως στα Σώματα Ασφαλείας και στις Ένοπλες Δυνάμεις. Θα διαμορφωθεί έτσι ένα τεράστιο κενό άνω των 30.000 ατόμων στον δημόσιο τομέα σε γιατρούς, νοσηλευτές, εκπαιδευτικούς κ.λπ. Με αυτόν τον τρόπο, ελλείψει ανθρώπινων πόρων αλλά και χρηματοδότησης, θα μπει μπροστά το σχέδιο Στουρνάρα, Ξαφά κ.λπ. για περαιτέρω ιδιωτικοποίηση του κοινωνικού κράτους.

Διότι οι απόψεις που διατυπώνουν αυτοί οι παράγοντες είναι το πραγματικό -άλλοι το αποκαλούν «κρυφό»- πρόγραμμα της Ν.Δ. Οι κοινωνικές δαπάνες (το είπε ρητά ο κ. Στουρνάρας) θα επαναξιολογηθούν με βάση το σχήμα «ανάγκες – επιθυμίες». Οι «ανάγκες», κάποιες υποβαθμισμένες βασικές παροχές, θα παραμείνουν σε ένα ανίσχυρο συρρικνωμένο Δημόσιο τριτοκοσμικού χαρακτήρα και οι λεγόμενες «επιθυμίες» θα παραδοθούν στους ιδιώτες και μόνο οι έχοντες θα μπορούν να τις πληρώνουν.

Και ρωτώ ως πρώην υπουργός Παιδείας: Το ολοήμερο σχολείο είναι ανάγκη ή επιθυμία; Η τόσο ενισχυμένη από τον ΣΥΡΙΖΑ Ειδική Αγωγή; Η δίχρονη προσχολική εκπαίδευση; Τα μουσικά σχολεία; Η καλλιτεχνική παιδεία; Τα σχολικά γεύματα;

* Συχνά τα πολιτικά κόμματα συμβολοποιούν τη βελτίωση της πορείας της οικονομίας με την επιστροφή της γενιάς του brain drain στη χώρα. Ποιο χαρακτήρα πρέπει να πάρει η οικονομική ανάπτυξη ώστε να επιτευχθεί αυτό;

Και εδώ συγκρούονται δύο σχέδια. Της Ν.Δ. με τον προσανατολισμό στη φθηνή ανάπτυξη, στη μονοκαλλιέργεια του τουρισμού και σε υπηρεσίες χαμηλής παραγωγικότητας, με υποβαθμισμένη την εργασία και το περιβάλλον, και του ΣΥΡΙΖΑ που βασίζεται στην παραγωγική ανασυγκρότηση, στην καινοτομία, στην ενίσχυση της μεταποίησης και της τεχνολογικής ανάπτυξης, με σεβασμό στο περιβάλλον και με κατοχυρωμένα τα εργασιακά δικαιώματα.

Σε αυτό το πλαίσιο που εμείς προτείνουμε το πλούσιο επιστημονικό δυναμικό της χώρας μπορεί κυριολεκτικά να μεγαλουργήσει στην Ελλάδα και να σταματήσει ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της περιόδου των Μνημονίων, η μετανάστευση καλά καταρτισμένου ανθρώπινου δυναμικού, η λεγόμενη «φυγή εγκεφάλων».

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν η μόνη που με συγκεκριμένες παρεμβάσεις προσπάθησε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Πάνω από το 50% για παράδειγμα των υποτρόφων ερευνητών του Ελληνικού Ιδρύματος Έρευνας και Καινοτομίας (ΕΛΙΔΕΚ), που εμείς δημιουργήσαμε, δήλωσαν σε σχετική έρευνα ότι, αν δεν υπήρχε αυτή η παρέμβαση με τη χορήγηση χιλιάδων υποτροφιών, θα αναγκάζονταν να φύγουν στο εξωτερικό. Και ούτε είναι τυχαίο ότι μόνο επί ΣΥΡΙΖΑ έγινε πραγματικότητα ο στόχος να διατίθεται στην έρευνα το 1% του ΑΕΠ που έθεταν όλες οι κυβερνήσεις ακόμη και προ κρίσης χωρίς επιτυχία. Έτσι το 2018 η έρευνα και η καινοτομία έφτασαν στο 1,03% του ΑΕΠ, ενώ το 2004, την περίοδο της ευμάρειας, ήταν στο 0,51% του ΑΕΠ.

Σχετικά Νέα