Δίκη Αναγνωστόπουλου: «Η Καρολάιν με χτυπούσε, είχε βίαια ξεσπάσματα»

Περιγράφοντας μέρα με την ημέρα τη ζωή του με την Καρολάιν συνεχίζει την απολογία του ο Μπάμπης Αναγνωστόπουλος, επαναλαμβάνοντας συνεχώς το ποσό ονειρική σχέση είχαν.

Πρόεδρος: Περιγράφετε μια σχέση που δεν βλέπω κανένα πρόβλημα;

Μπάμπης: Και δεν υπήρχε δε θα βρείτε κανένα να σας το πει. Είχαμε δεχτεί πολύ σκληρά χτυπήματα με την απώλεια του πρώτου παιδιού και κάναμε επανεκκίνηση.

Μου είναι παρά πολύ δύσκολο να πω κάτι άσχημο για εκείνη. Ένα χαρακτηριστικό της έντονο, είναι σε στιγμές με έντονα συναισθήματα που μπορεί να τα προκαλούσε οτιδήποτε, είχε την ίδια περίπου αντίδραση. Μπορεί να περνούσε ένα δίωρο που δεν είχε έλεγχο του εαυτού της. Όπως σας το λέει η ίδια.

Πρόεδρος: Τι οδηγούσε τη σύζυγό σας σε αυτή τη συμπεριφορά;

Μπάμπης: Θα υπήρχε μια αφορμή, αλλά εγώ το έβλεπα υπό το πρίσμα όλων αυτών που είχε βιώσει.

Πρόεδρος: Μέχρι το σημείο που αρχίζουν οι τριβές δεν αντιμετωπίζατε κανένα πρόβλημα;


Μπάμπης: Και οι δυο ξέραμε ότι είμαστε εκεί ο ένας για τον άλλο. Ξέραμε ότι πέρναγε δυσκολίες, μπορεί κάποιος να έβλεπε ένα ζευγάρι να χτυπάει ο ένας τον άλλο και δεν έβλεπε δυο εβδομάδες αγάπης, αν έβλεπε κάποιος το δάσος… στη ζυγαριά μου τα ξεσπάσματα αυτά θεωρούσα ότι δεν ήταν ικανά να με κάνουν να αλλάξουν γνώμη. Ο λόγος που σας είπα με τόσες λεπτομέρειες ότι έχει συνέβη ήταν ότι η αφορμή από μόνη της δε θα βγάλει λογική. Αν το συνδυάσετε με την ψυχική κατάσταση που βρισκόταν η σύζυγός μου.

Πρόεδρος: Από την πλευρά της υπήρχε κάποιο εκπεφρασμένο παράπονο;

Μπάμπης: Όχι, δεν υπήρχε γενικό παράπονο. Είναι ευφυής άνθρωπος. Αν κάτι την ενοχλεί θα το δείξει, θα ξινίσει, θα νευριάσει, θα το πει και αυτό είναι μέρος της γλύκας της. Εγώ έτσι την ερωτεύτηκα.

Πρόεδρος: Έβγαινε με τη φίλη της την Παρασκευή γιατί έπρεπε να σας πάρει;

Μπάμπης: Για να πάω να την πάρω.

Πρόεδρος: Για να μη γυρίσει με ταξί;

Μπάμπης: Να πάρω και τη φίλη της. Είχαμε φτιάξει το έθιμο η Παρασκευή να είναι η μέρα. Ήταν πιο εύκολο για μένα να μπει σε ένα ταξί στο Σύνταγμα και να έρθει, από το να ξυπνήσω το παιδί να πάμε να την πάρουμε.

Πρόεδρος: Νιώθω ότι δεν καταλαβαίνετε ποιο είναι το πρόβλημα. Έμοιαζε ένας άνθρωπος σε απόλυτη σύγχυση. Το καταλαβαίνατε εσείς αυτό;

Μπάμπης: Ναι. Σε στιγμές έντασης. Υπήρχε η φράση «θα πάω να φύγω». Αλλά σε στιγμές έντονες συναισθηματικής αστάθειας. Πάντα όμως δυο ώρες αργότερα καθόμασταν αγκαλιά και κάναμε όνειρα για το σε ποιο σχολείο θα πάει η Λυδία.

Πρόεδρος: Το «πνίγομαι» έχει κάποια λογική;

Μπάμπης: Είναι της στιγμής.

Πρόεδρος: Διαβάζοντας κάποιος το ημερολόγιο αυτό το συναίσθημα αποκομίζει. Το αντιληφθήκατε ποτέ;

Μπάμπης: Τα πηγαίναμε πολύ καλά στην πλειοψηφία του χρόνου. Το μόνο που με ενδιέφερε είναι το πως θα είναι ευτυχισμένη. Αν είχαμε στιγμή έντασης το απόγευμα, δεν υπήρχε περίπτωση να μην κοιμηθούμε μαζί.

Πρόεδρος: Τη φράση «τον Μπάμπη τον αγαπάω αλλά δεν μπορώ να είμαι μαζί του». Πώς το επεξεργάζεστε;

Μπάμπης: Τη δικαιολογώ. Είχε μια πίεση γιατί ήταν ένας άνθρωπος που του έπεσαν πάνω του παρά πολλά. Μπορεί σε στιγμές από την αγάπη μου να την πίεζα. Αυτή η καταχώριση στο ημερολόγιο που διαβάσατε, είμαι βέβαιος ότι την επόμενη ημέρα θα ήμασταν αγκαλιά.

Τα ξεσπάσματα της Καρολάιν

Μ: Θέλαμε έναν άνθρωπο να μας εξηγήσει γιατί υπάρχουν αυτά τα βίαια ξεσπάσματα, η βία, οι βωμολοχίες…

Π: Δηλαδή τι σας έκανε;

Μ: Με χτυπούσε

Π: Άφηνε σημάδια;

Μ: Όχι, δεν ξέρω αν δεν έβαζα τα χέρια μου μπροστά.

Π: Γιατί σας επιτίθεται όμως;

Μ: Δεν ξέρω

Π: Συνήθως κάνουμε επίθεση όπου φοβόμαστε, όπου νιώθουμε απειλή.

Μ: Δε θα το έλεγα απειλή. Υπήρχαν βίαιες εξάρσεις θυμού από την εφηβική ηλικία. Το έλεγε και η ίδια.

Π: Αυτή τη βία την είχατε δει από νωρίς; Δεν μου αναφέρατε κάτι;

Μ: Δεν το θεωρούσα προβληματικό.

Π: Ε πως δεν είναι προβληματικό να σας χτυπάει κάποιος;

Μ: Δεν υπήρχε περιστατικό βίας πριν την περίοδο που συζητάμε. Μπορεί να νευρίαζε έντονα, να φώναζε και μετά να ζητούσε συγγνώμη.

 

ΠΗΓΗ:real.gr

Ακολουθήστε το The Indicator στο Google news

Σχετικά Νέα