Σαν σήμερα 18 Σεπτέμβρη 2013: Δεν θέλουμε να ξεχάσουμε ποτέ

Σαν σήμερα, 18 Σεπτέμβρη, πριν ακριβώς 6 χρόνια, οι εχθροί της ελευθερίας και της δημοκρατίας στον τόπο μας, δολοφονούσαν με ανείπωτη βαρβαρότητα τον Παύλο Φύσσα, που κατά τον τραγικό αυτόν τρόπο γινόταν σύμβολο του πανανθρώπινου αγώνα κατά του φασισμού.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας της δολοφονίας, θυμάμαι να μαζευόμαστε στο Κερατσίνι χωρίς δεύτερη σκέψη και δισταγμό. Ήταν κάτι πολύ μεγάλο, μεγαλύτερο από εμάς, για να περάσει απλά ως άλλη μία στενάχωρη είδηση στα δελτία των ειδήσεων. Ήταν κάτι που έκανε το μυαλό μας να πυρώνει και το βλέμμα μας να παίρνει φωτιά. Η σιωπή όπως λέει και το σύνθημα είναι συνενοχή.

Φέτος μετράμε 6 χρόνια και δεν θέλουμε ποτέ να ξεχάσουμε. Γιατί δεν πρέπει να ξεχάσουμε. Γιατί το τέρας τρέφεται με την αδιαφορία και την άγνοιά μας.

Για αυτό ας θυμηθούμε πάλι κάποια βασικά σημεία της τραγωδίας.

Τα γεγονότα

Είναι 17 Σεπτεμβρίου 2013. Ο Παύλος Φύσσας βρίσκεται μαζί με τη σύντροφό του και άλλους φίλους στην καφετέρια «Κοράλι» για να παρακολουθήσουν τον αγώνα ποδοσφαίρου του Ολυμπιακού με την Παρί Σεν Ζερμέν.

Εκεί βρίσκεται επίσης μια άλλη παρέα με την οποία και διαπληκτίζονται. Στη συνέχεια αυτοί ειδοποιούν για ενισχύσεις, οι οποίες και έρχονται άμεσα.

Στις 23:59:19, καλείται ομάδα οχτώ αστυνομικών της ομάδας ΔΙ.ΑΣ να μεταβούν στο σημείο. Οι άνδρες της αστυνομίας πηγαίνουν στην καφετέρια «Κοράλι», στην οποία θα βρουν πλήθος 30 ατόμων, κάποια από τα οποία στη συνέχεια κατευθύνθηκαν προς την οδό Παναγή Τσαλδάρη, όπου είχαν συγκεντρωθεί περίπου 60 άτομα.

Εκεί, οι αστυνομικοί είδαν τον αιμόφυρτο Παύλο Φύσσα, ο οποίος έχοντας ακόμη τις αισθήσεις του υπέδειξε τον Γιώργο Ρουπακιά ως το δράστη της επίθεσης, ο οποίος και συνελήφθη. Ο Ρουπακιάς ήταν ένας από αυτούς που ειδοποιήθηκε με μήνυμα και έφτασε εκεί με το αμάξι του. Ο Γιώργος Ρουπακιάς επίσης ήταν εν ενεργεία μέλος της Χρυσής Αυγής.

Η συνέχεια έμελλε να ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου ή μάλλον το Κουτί της Πανδώρας για την ακροδεξιά οργάνωση που ασπάζεται τα ναζιστικά ιδεώδη, ήδη από τον καιρό της σύστασής της που χρονολογείται στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Βέβαια, τέτοιες δολοφονικές κινήσεις είχαν προηγηθεί χρόνια και ουσιαστικά δεν σταμάτησαν ποτέ, με πογκρόμ και δολοφονικές επιθέσεις εναντίων μεταναστών. Αυτή τη φορά όμως βρέθηκαν πρώτη είδηση με διώξεις ακόμη και ηγετικών στελεχών της Χ.Α.

Ο Γιώργος Ρουπακιάς αμέσως μετά την δολοφονία επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον αρχηγό της Τ.Ο Νικαίας Γιώργο Πατέλλη, ο οποίος στην συνέχεια επικοινώνησε με τον βουλευτή της Χρυσής Αυγής Γιάννη Λαγό. Μετά την δολοφονία ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Χρήστος Παππάς φέρεται ως ο εντολέας της κινητοποίησης των ταγμάτων εφόδου της Χρυσής Αυγής στην περιοχή.

Βάσει των αρχείων των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων, μετά το συμβάν υπήρξε συχνή επικοινωνία και με τον αρχηγό του κόμματος Νίκο Μιχαλολιάκο, ο οποίος βέβαια τότε είχε δηλώσει στην απολογία του ότι κοιμόταν. Η συνέχεια θα μπορούσε να γίνει τηλεοπτική σειρά, αν σκεφτεί κανείς ότι το κλείσιμο της ανάκρισης από τις ειδικές ανακρίτριες Ιωάννα Κλάπα και Μαρία Δημητροπούλου 78 συνολικά κατηγορούμενους, ανάμεσά τους το σύνολο της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος της Χρυσής Αυγής.

Μαρτυρίες της επόμενης μέρας που συγκλονίζουν:

Ο Μιχάλης ήταν μαζί με τον Παύλο στην καφετέρια: «Ήταν εκεί κάποια άτομα που έμοιαζαν να ανήκουν στη Χρυσή Αυγή.»Βγαίνοντας από την καφετέρια συνειδητοποίησαν ότι οι ακροδεξιοί είχαν περικυκλώσει τα αυτοκίνητά τους. Προσπάθησαν να φτάσουν στη Λαμπράκη για να τους ξεφύγουν και εκεί περικυκλώθηκαν από μια ομάδα 45 ατόμων: «Ο Παύλος μας είπε να φύγουμε, τρέξτε μας είπε και αρχίσαμε να τρέχουμε. Εκείνος έμεινε πίσω να τους καθυστερήσει. Αρχίσανε να παλεύουν. Πήγε να φύγει και εκείνη τη στιγμή κατέβηκε ένας χρυσαυγίτης από ένα αμάξι που ήταν παρκαρισμένο δίπλα.
Ο Παύλος του φώναξε: Τι θα γίνει θα μας σκοτώσετε τώρα; Και εκείνος τον μαχαίρωσε, του κάρφωσε το μαχαίρι στην καρδιά. Μετά άρχισαν οι χρυσαυγίτες να τρέχουν. Τότε εμφανίστηκε η ομάδα ΔΙΑΣ. Ο Παύλος είχε τις αισθήσεις του. Προσπάθησε να πλησιάσει τους αστυνομικούς και τους φώναξε αυτός με μαχαίρωσε, πιάστε τον.»

Ο πατέρας του Παύλου: «Έβλεπαν τη μπάλα ο γιος μου με άλλα δύο άτομα. Κάποιος από την παρέα είπε κάτι για τους χρυσαυγίτες και κάποιος πήγε και τους ειδοποίησε. Οι αστυνομικοί ήταν εδώ, φύγανε και ξαφνικά τον κυνήγησαν. Ο γιος μου ήταν εδώ και τον κυνήγησαν εδώ. Ο γιος μου μπήκε μπροστά, έδιωξε τα παιδιά και ένας έρχεται με το αμάξι ανάποδα βγαίνει και τον καρφώνει στην καρδιά. Ο γιατρός μου είπε ότι είναι επαγγελματικό χτύπημα».

Η μητέρα του Παύλου: «Αν δεν ήταν εκείνο το βράδυ μαζί του η Χρύσα (η σύντροφος του), δεν θα ξέραμε τι είχε γίνει. Η Χρύσα ήταν εκείνη που πίεσε τους αστυνομικούς να πάνε στο σημείο. Η αστυνομία δεν έκανε τίποτα».

Η επόμενη μέρα

Η επόμενη μέρα βρήκε όλη τη χώρα συγκλονισμένη με αυθόρμητες και μαζικές διαδηλώσεις σε πολλές πόλεις όπως τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, το Ηράκλειο, τα Χανιά, την Ξάνθη και την Καλαμάτα με κατάληξη κάθε φορά στα γραφεία της Χρυσής Αυγής. Το μεγαλύτερο συλλαλητήριο οργανώθηκε στο Κερατσίνι και τη Νίκαια. Η προσυγκέντρωση και η πορεία που ακολούθησε έλαβαν χώρα στη συμβολή των οδών Παναγή Τσαλδάρη και Γρηγορίου Λαμπράκη, ενώ δεν έλειψαν συγκρούσεις ανάμεσα στα ΜΑΤ και συγκεντρωμένους. Η νύχτα μέτρησε 130 προσαγωγές και 34 συλλήψεις.

Αξίζει να σημειωθεί ότι διαδηλώσεις έλαβαν χώρα και στο εξωτερικό όπως σε Παρίσι, Βαρκελώνη, Βαλένθια και αλλού.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι κανένας δικηγόρος του Δικηγορικού Συλλόγου του Πειραιά δεν ανέλαβε τον Ρουπακιά.

Αξίζει τέλος να αναφερθεί ότι ο δημοτικό συμβούλιο Κερατσινίου, υιοθετώντας αίτημα πολιτών και συλλογικοτήτων, αποφάσισε να μετονομαστεί η Παναγή Τσαλδάρη σε οδό Παύλου Φύσσα.

Ο Παύλος Φύσσας κηδεύτηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2013 στο νεκροταφείο Σχιστού.

 

 

Σχετικά Νέα