Δημοσιεύθηκε στις: Τρ, Ιούλ 12th, 2016

Παπαδημούλης:Η πρόσληψη του Μπαρόζο από την Goldman Sachs εξοργίζει

Plenary session in Strasbourg - Week 48 2014 - Debate on the Commission's Jobs, Growth and Investment package

Άκρως προκλητικό χαρακτήρισε τον διορισμό του πρώην προέδρου της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, ως υπαλλήλου της Goldman Sachs, ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης.

Σε αποκλειστική δήλωσή του στον Real fm, ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ανέφερε ότι ότι η εν λόγω η πρόσληψη “δεν εκπλήσσει, αλλά εξοργίζει”, και κάλεσε την Κομισιόν να αντιδράσει καθώς, όπως είπε, “η σιωπή σε αυτή την περίπτωση δεν είναι χρυσός, αλλά συνενοχή. Πλήττει καίρια την αξιοπιστία των θεσμών και της πολιτικής, την ίδια την Δημοκρατία, και υπονομεύει ευθέως το ίδιο το εγχείρημα της συνεργασίας των ευρωπαϊκών λαών”.

Αναλυτικά η δήλωση του Δημ. Παπαδημούλη:

“Ο διορισμός του Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο ως ακριβοπληρωμένου υπαλλήλου της Goldman Sachs, είναι μια επιλογή άκρως προκλητική. Υπογραμμίζει με έναν κραυγαλέα κυνικό τρόπο τις αιμομικτικές σχέσεις της πολιτικής εξουσίας με τις τράπεζες και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.

Ο Μπαρόζο υπηρέτησε, για δύο χρόνια ως πρωθυπουργός της Πορτογαλίας και για δέκα ως πρόεδρος της Κομισιόν, ό,τι πιο ακραία νεοφιλελεύθερο στην πολιτική και την οικονομία. Πιάστηκε στον ύπνο από την κρίση που ήρθε το 2008 να σαρώσει την Ευρώπη και όλο τον κόσμο.

Επέμεινε στην ομοιοπαθητική του νεοφιλελευθερισμού μέχρι τέλους, ακόμη και όταν οι ΗΠΑ με την διοίκηση Ομπάμα κατάφεραν να ανακάμψουν με έναν ήπιο κεϋνσιανισμό. Η πρόσληψη του Μπαρόζο από την Goldman Sachs δεν εκπλήσσει, αλλά εξοργίζει. Γιατί προσκρούει σε ένα μεγάλο ηθικό και πολιτικό ασυμβίβαστο, που πρέπει να δεσμεύει για χρόνια όσους πολιτικούς ηγέτες «αποστρατεύονται»: Είναι αδιανόητο να γίνονται ευθύς αμέσως ακριβοπληρωμένοι υπάλληλοι εταιριών, τις οποίες υποτίθεται ότι έλεγχαν στο όνομα του δημόσιου συμφέροντος.

Η Κομισιόν οφείλει να αντιδράσει. Η σιωπή σε αυτή την περίπτωση δεν είναι χρυσός, αλλά συνενοχή. Πλήττει καίρια την αξιοπιστία των θεσμών και της πολιτικής, την ίδια την Δημοκρατία, και υπονομεύει ευθέως το ίδιο το εγχείρημα της συνεργασίας των Ευρωπαϊκών λαών”.

Για τον αρθρογράφο

.made by gleo