Δημοσιεύθηκε στις: Πε, Ιούλ 2nd, 2015

Άρθρο του Κώστα Τσίτουνα-Πολλά χαιρετίσματα σε όσους ξέχασαν να… κλάψουν

                                                                         tears

 

 

 

Αν ενδεχομένως αισθάνεστε άσχημα για αυτή την Ελλάδα και τα παιδιά της που πέρασαν δίπλα σας και δεν τα είδατε – παραφράζοντας τον Νικηφόρο Βρεττάκο – βρείτε κάτι να κρύψετε το πρόσωπό σας… μην το αφήνετε εκτεθειμένο στα βλέμματα των παιδιών.

Χαιρετίσματα σε όσους ξέχασαν να κλάψουν για τις οικογένειες που επί 5 χρόνια δεν είχαν ούτε ένα ευρώ να βάλουν μια σταγόνα πετρέλαιο και τα παιδιά τους που πάγωναν τους τελευταίους χειμώνες.

Σε όσους ξέχασαν να κλάψουν για τα παιδιά στα γυμνάσια και λύκεια τα οποία είχαν άνεργους γονείς και ζητούσαν χρήματα για ένα σάντουιτς.

Σε όσους ξέχασαν να κλάψουν για τους χιλιάδες ανέργους που ξεροστάλιαζαν στις «πιάτσες με τα κεφαλιάτικα» μήπως βρουν έστω και ένα μεροκάματο με τη μπαντανόβουρτσα.

Σε όσους ξέχασαν να κλάψουν για τον πατέρα που το μεσημέρι δεν ήθελε να γυρίσει στο σπίτι του γιατί οι τσέπες του ήταν άδειες και τα χέρια του δεν μπορούσαν να σηκώσουν ούτε ένα μπουκάλι γάλα για τα παιδιά του.

Σε όσους ξέχασαν να κλάψουν για την Ελλάδα που πήγαινε κρυφά στα συσσίτια για να πάρει ένα πιάτο φαΐ. Για την Ελλάδα που πήγαινε με δαγκωμένα χείλη στο ταμείο του σούπερ μάρκετ και επέστρεφε πίσω το απορρυπαντικό γιατί δεν έβγαιναν τα ψιλά.

Για την Ελλάδα που κατέβαζε τα μάτια χαμηλά γιατί δεν είχε να πάρει παπούτσια στα παιδιά της.

Αυτή η Ελλάδα δεν φαίνεται ούτε από το Κολωνάκι, ούτε από το Διόνυσο, ούτε από το Πανόραμα της Βούλας.

Η Ελλάδα αυτή έζησε δίπλα μας, πολύ κοντά μας, αλλά την προσπεράσαμε. Δεν την ρώτησε ποτέ κανείς για τίποτα.

Τα τελευταία 5 χρόνια των μνημονίων άκουγα από τους Έλληνες πολιτικούς να επικαλούνται τις θυσίες των Ελλήνων. Όχι κύριοι, ο λαός δεν θυσιάστηκε οικειοθελώς, σφαγιάστηκε χωρίς να ερωτηθεί.

Σφαγιάστηκε και δεν ήταν κανένα κανάλι εκεί για να του συμπαρασταθεί, κανένα κανάλι να του χτυπήσει τον ώμο και να του δώσει θάρρος να βγει από τη δύσκολη θέση.

Αν ενδεχομένως αισθάνεστε άσχημα για αυτή την Ελλάδα και τα παιδιά της που πέρασαν δίπλα σας και δεν τα είδατε – παραφράζοντας τον Νικηφόρο Βρεττάκο – βρείτε κάτι να κρύψετε το πρόσωπό σας… μην το αφήνετε εκτεθειμένο στα βλέμματα των παιδιών.

Για τον αρθρογράφο

.made by gleo